close
تبلیغات در اینترنت
ازدواج با امام علی(ع)
رئــوفــــــــ اهـــل بــیــت شــعــر

موضوعات

تبلیغات

Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز

درباره سایت

Profile Pic
بسم الله الرحمن الرحیم با سلام خدمت شما بازدید کننده گرامی.اشعار استفاده شده در این وب سایت گلچینی از بهترین اشعار و توانا ترین شاعران اهل بیت (ع) است امیدواریم با همکاری شما بتوانیم گامهای موثرتري در جهت پیشرفت روز افزون این وب سایت رئوف اهل بیت برداریم. -------------------------------------- 09157000042---09156000041 ------------------------------------------ ایمیل. seyed43@ymail.com --------------------------------------- دوست عزیز ذکـر مـنـبـع لطفا فراموش نشود --------------------------------- سید محمد طبا طبا ئی -----------------------------------

آمار سایت

  • افراد آنلاین : 2
  • بازديد امروز : 488
  • بازديد ديروز : 656
  • آي پي امروز : 33
  • آي پي ديروز : 49
  • ورودی امروز گوگل : 1
  • ورودی گوگل دیروز : 11
  • بازديد هفته : 3,094
  • بازدید ماه : 12,140
  • بازدید سال : 206,259
  • كل بازديدها : 576,496
  • ای پی شما : 54.167.15.6
  • مرورگر شما :
  • سیستم عامل :
  • كل کاربران : 44
  • كل مطالب : 3588
  • كل نظرات : 52
  • امروز : پنجشنبه 22 آذر 1397

اطلاعات کاربری

عضو شويد
فراموشی رمز عبور؟

نام کاربری :
رمز عبور :


عضویت سریع

آخرین عناوین

از عالم بالا خبر آمد خبری بود


 

در عرش خدا حال و هوای دگری بود


 

 در جشن عروسی دوتا دلبر و دلدار


 

 بارید ز شوق آنکه ز اهل نظری بود


 

در عرش عروسی است و مهمان خدایند


 

داماد و عروس هم ز ملک دور و بری بود


سرمایه ی این زوج فقط مهر و محبت

 

 هرچند که دارائیشان مختصری بود


 

  زهرا فقط هم کفو علی بود ، همانکه


 

 (سرتاقدمش چون پری از عیب بری بود)


 

 بالاتر از انس و ملک و حوریه زهراست


 

 اصلا نتوان گفت همانند پری بود


 

  در وقت زفاف از سر شب این دو کبوتر


 

 در حال مناجات خدا تا سحری بود


 

  ابتر چه کسی گفت به پیغمبر خاتم ؟


 

 کوری عدو ماحصلش دو پسری بود


 

  اول حسن و بعد حسین ، بعد زنسلش


 

 یعنی که همیشه به جهان تاج سری بود


 

  دیگر چه نیازی به سپر بود علی را


 

 از فاطمه بهتر مگر او را سپری بود!


 

  می گفت علی با دل پر درد و پر از آه


 

 هر وقت که از کوچه ی غم ها گذری بود


 

  اوقات خوش آن بود که با فاطمه سر شد


 

 در باقی عمر خون دل و چشم تری بود


ای فاطمه ای یاور نه ساله ی حیدر

 

 رفتی و نگفتی که تو را همسفری بود


----------------------------------------------------------------------------

 

یاسر مسافر

 

دست خدا چو دست به سوی خدا گرفت

 

در اصل مصطفی زعلی اذن را گرفت

 

 

 

دیدند خواستگار علی بود ظاهرا

 

یک روح بود عشق ولی در دوتا بدن

 

 

 

زهرا اگر نشست علی هم به پیش رفت

 

الحق علی به خواستگاری خویش رفت

 

 

 

زهرا همان علی ست ولی در پس حجاب

 

غیر از بلی چه چیز به حیدر دهد جواب؟

 

 

 

توحیدری و هرچه که فریاد زد سروش

 

پیدا نشد برای تو در عرش ساق دوش

 

 

 

بی ساق دوش آمده بر دوش ذوالفقار

 

دست خدا نموده به پا کفش وصله دار

 

 

 

دنیا شنید گرچه ز لب های مصطفی

 

در اصل خطبه خواند برای شما خدا

 

 

 

چون در شب زفاف شما فرش می شود

 

با این دلیل عرش خدا عرش می شود

 

 

 

سابیده اند قند ستاره به تور ابر

 

در عقد هم شدند دوتا رشته کوه صبر

 

 

 

زَوّجتُ عشق جزء سپاه علی در آ

 

اَنکَحتُ فاطمه به نکاح علی در آ

 

 

 

از تو بهشت تا که جوابت بلی شود

 

با تو علی میان خلایق علی شود

 

 

 

در بند تو زده پدر خاک را خدا

 

عقد تو کرده جمله ی "لولاک" را خدا

 

 

 

کردند اشک های علی را محاسبه

 

مهریه ی تو آب شد عندالمطالبه

 

 

 

آتش گرفت علقمه و نیل گُر گرفت

 

هذاموکّلی پر جبریل گُر گرفت

 

 

 

دم رفت توی سینه ولی بازدم رسید

 

دست علی و فاطمه کم کم به هم رسید

------------------------------------------------------------------...


مهدی رحيمی

 

 

 

آسمان می خواند امشب قدسیان دف می زنند

 

حوریان کِل می کشند و خاکیان کف می زنند

 

شیر عاشق کش! کدام آهو دلت را برده است؟

 

تیغ مرحب جو! کدام ابرو دلت را برده است؟

 

آسمانی بی کرانی، عاشق دریا شدی

 

آمدی آیینه ی انسیه ی حورا شدی

 

امشب ای زیباترین! ای دلبر کوثر بیا!

 

شب، شبِ عشق است، ای داماد پیغمبر بیا!

 

بیش از این ها با دل محبوب ما بازی نکن

 

پیش این نیلوفر یکدانه غمازی نکن

 

مثل اقیانوس آرام است این بانو ولی

 

در دلش طوفان به پا کردی، مدارا کن علی!

 

«لیلة القدر» نگاهش یا علی! اجر تو است

 

او «سلامٌ فیه حتی مطلعِ الفجر» تو است

 

از ازل در پرده بود آیینه دارش می شوی

 

در عبور از کوچه باغ عشق، یارش می شوی

 

قدّ و بالای علی از چشم زهرا دیدنی ست

 

وای! وقتی می رسد دریا به دریا دیدنی ست

 

ماه در اوج برکه دیدنی تر می شود

قدر زهرا با علی فهمیدنی تر می شود

مانده احمد تا کدامین وجه رب را بنگرد

روی حیدر را ببیند یا به زهرا بنگرد

ای بلال امشب اذانی را که می خواهی بگو

«اشهدُ انّ علیاً حجة الله»ی بگو

عقد زهرا و علی در آسمان ها بسته شد

سرنوشت عشق هم بر زلف آن ها بسته شد

گفت احمد: این زره خرج جهاز دختر است

خوب می دانست حیدر بی زره هم حیدر است

تا در میخانه امشب روح را پر می دهیم

دل به چشم کوثر و دستان حیدر می دهیم

----------------------------------------------------------------------------------
قاسم صرافان

در روایات ناب معصومین

 

در احادیث نغز اهل ولا

 

شرح نورانی مفاخره ای‌ست

 

آیه آیه تمام نور هدی

 

 

 

روزی از روزها که در صحرا

 

فاطمه با علی سخن می گفت

 

از کرامات خالق یکتا

 

از عنایات ذوالمنن می گفت

 

 

 

ناگهان حین خوردن خرما

 

چید مولا رطب ز باغ جنان

 

نور حق جاری از لبانش شد

 

با گل خنده گفت: فاطمه جان

 

 

 

هیچ دانی پیامبر من را

 

دوست دارد چو جان شیرینش

 

بی گمان او نمی دهد ترجیح

 

هیچکس را به یار دیرینش

 

 

 

گفت زهرا: نمی شود هرگز

 

که تو باشی عزیز تر از من

 

میوهٔ قلب او منم زهرا

 

کی به جز فاطمه‌ست پارهٔ تن

 

 

 

هر دو رفتند با لبی خندان

 

نزد خورشید عشق، پیغمبر

 

گفت زهرا: پدر بگو امروز

 

من گرامی ترم و یا حیدر؟

 

 

 

گفت پیغمبر امین با او:

 

تو و حیدر که روح و جان من اید

 

همهٔ هستی ام شما هستید

 

به خدا نور دیدگان من اید

 

 

 

دوست دارم تو را حبیبهٔ حق

 

بیشتر از همه در این دنیا

 

نزدم اما علی عزیزتر است

 

از تمام جهان و ما فیها

 

 

 

گفت مولا به فاطمه: بنگر

 

که گذشته شکوه من از حد

 

مادرم هست مظهر تقوا

 

مادرم فاطمه ست، ‌بنت اسد

 

 

 

گفت زهرا به همسرش حیدر:

 

مادر من خدیجهٔ کبراست

 

آنکه در جانفشانی و ایثار

 

بی بدل، بی نظیر، بی همتاست

 

   

 

گفت مولا علی: انا بن صفا

 

حیدرم! افتخار پرچم دین

 

خانهٔ کعبه زادگاه من است

 

خادمم کیست؟ جبرئیل امین

 

 

 

گفت زهرا: منم ملیکهٔ عرش

 

سورهٔ رحمت خدای کریم

 

دختر خَاتَمُ النَّبِیِّینَم

 

آنکه دارد همیشه خُلق عظیم

 

 

 

گفت مولا: که بوده پرچم دین

 

دم به دم روی شانه های علی

 

«وَ أنَا الضَّارِبُ عَلَى التَّنزِیل»

 

چه کسی می رسد به پای علی؟

 

 

 

علی ام نخل طور سینینم

 

منم آئینهٔ کتاب حکیم

 

آیه آیه تجلی قرآن

 

با خبر از چه؟ رویداد عظیم

 

 

 

شاه مردان روزگارم که

 

در رکوعم دهم زکات، نگین

 

و «أنَا سَیِّدُ بَنِی هَاشِمٍ»

 

تار موی من است حبل متین

 

 

 

شیرمرد جدال باطل و حق

 

قهرمان شجاع مکه منم

 

تیغ من تیغ عدل و انصاف است

 

سرور اوصیا، ابالحسنم

 

 

 

گفت زهرا: که در شب معراج

 

پدرم رفت سوی عرش خدا

 

نسبت قرب او و حضرت حق

 

«قاب قوسین» بود «او ادنی»

 

 

 

منم آن بانویی که بسته شده

 

عقد من در حضور رب جلیل

 

خادمانم ملائک جنت

 

هم کلامم فرشتهٔ راحیل

 

 

 

سدرة المنتهی ست گرم طواف

 

گرد من، نور بی حدی دارم

 

گل یاس بهشت احمدی ام

 

عطر و بوی محمدی دارم

 

 

 

قلم عفو می کشد خود حق

 

بر گناه همه، به خاطر من

 

سورهٔ‌ قدر و هل اتی هستم

 

آیه هایم بود حسین و حسن

 

 

 

منم آن کوثری که در طلبم

 

سهم عالم شده ست تشنه لبی

 

دختر آفتاب مکه منم

 

ماهتاب پیمبر عربی

 

 

 

گفت مولا: منم همان حیدر

 

که به اصحاب کهف گفته سخن

 

بهترین بندهٔ خدا علی ام

 

از نبی ام من و نبی ست ز من

 

 

 

روز محشر ولایتم میزان

 

مرتضایم قسیم جنت و نار

 

بر مدار دو چشم من گردد

 

آسمان و زمین و لیل و نهار

 

 

 

خوانده حق در کتاب قرآنش

 

جان من را چو جان پیغمبر

 

اولین یاور رسولم من

 

پدر خاندان پیغمبر

 

 

 

من که دریای علم و معرفتم

 

شیعیان جرعه نوش جام من اند

 

منم آن گنج بی نیازی که

 

همه در حیرت از مقام من اند

 

 

 

نامم از نام حق گرفته شده

 

ربّ من «عالی» است و من «علی» ام

 

سرّ آیات حاء و میم کتاب

 

آیه آیه حقیقت جلی ام

 

 

 

گفت زهرا: منم که روز ازل

 

سورهٔ رحمت آفریده شدم

 

بانوی بهترین زنان جهان

 

من همانم که برگزیده شدم

 

 

 

هل أتی، کوثر و مباهله ام

 

طاء‌ و سین کتاب ربّ ودود

 

آیه در آیه حسن و روشنی ام

 

آفتاب بهشت صبح وجود

 

 

 

ربّ من «فاطر السماوات» است

 

نامم از نام اوست «فاطمه» ام

 

من پناه تمام اهل جهان

 

در صف حشر و روز واهمه ام

 

 

 

مستحق دعای من شده است

 

هر دلی که اسیر مهر من است

 

رأفت و جود، لطف و فضل و کرم

 

کوکب و اخترِ سپهر من است

 

 

 

مرتضی گفت: بر روی آدم

 

باب توبه به لطف من وا شد

 

فاطمه گفت: از تفضل من

 

زیر برگ نجاتش امضا شد

 

 

 

گفت مولا: منم سفینهٔ نوح

 

کشتی ام کشتی نجات بشر

 

گفت زهرا: منم صراط نجات

 

رهروان من اند اهل نظر

 

 

 

گفت مولا: که سورهٔ طورم

 

گفت زهرا: کتاب مسطورم

 

مرتضی گفت: مصحف نورم

 

فاطمه گفت: بیت معمورم

 

 

 

گفت حیدر: که سقف مرفوعم

 

آسمان روی شانه های من است

 

گفت کوثر: که بحر مسجورم

 

بخشش ایزد از دعای من است

 

 

 

ولی الله گفت: دانش من

 

همه علم پیمبران خداست

 

فاطمه گفت: دختر نبی ام

 

آنکه مهرش شفیع روز جزاست

 

 

 

اسد الله گفت: بعد نبی

 

بهترین بندهٔ خدا هستم

 

فاطمه گفت: مادر حسنین

 

سورهٔ عصمت و وفا هستم

 

 

 

ناگهان رو به سوی فاطمه کرد

 

سید الانبیا، رسول امین

 

گفت باشد سکوت شایسته

 

دختر من بسنده کن به همین

 

 

 

که علی در جهان ولی الله

 

روز حشر است صاحب برهان

 

شافع بی بدیل روز جزا

 

قهر او آتش است و مهرش امان

 

 

 

فاطمه گفت رو به سوی پدر:

 

که منم یاس باغ مصطفوی

 

من و حیدر حریف هم هستیم

 

کاش حامی مرتضی نشوی

 

 

 

گفت حیدر: منم چو جان نبی

 

گفت کوثر: منم چو روح رسول

 

گفت مولا: منم صحیفهٔ حق

 

گفت زهرا: منم حبیبه، بتول

 

 

 

مرتضی گفت: رستگاری خلق

 

بسته بر رشتهٔ ولای من است

 

فاطمه گفت: روشنی بهشت

 

جلوهٔ نور ربنای من است

 

 

 

گفت پیغمبر خدا: زهرا

 

بوسه زن بر سر علی و ببین

 

که هزاران ملک به یاری او

 

آمدند از بهشت و عرش برین

 

 

 

فاطمه کرد رو به سوی علی

 

گفت: عشقت همه وجود من است

 

همهٔ هستی ام فدای تو باد

 

که ولای تو تار و پود من است

 

 

 

ولی الله رو به فاطمه گفت:

 

عشق تو نیز در سرشت من است

 

تو امید من آرزوی منی

 

با تو این زندگی بهشت من است

 

 

 

با حدیث مفاخره دل ما

 

شد پر از نور ایزد ازلی

 

متبرک به نام فاطمه شد

 

لحظه لحظه به یمن نام علی


 

یا رب از آستانهٔ کرمِ

 

خاندان رسالت نبوی

 

دست ما را مکن دمی کوتاه

 

تا که باشیم «فاطمی ـ علوی»

------------------------------------------------
يوسف رحيمی

 

حق روز ازل كل نِعم را به علی داد

بین حكما حُكمِ حَكَم را به علی داد

معنای یدالله همین است و جز این نیست

كاتب كه خدا بود قلم را به علی داد

می‌خواست به تصویر كشد قدرت خود را

در معركه شمشیر دو دم را به علی داد

عمّال شیاطین همه ماندند تهی‌دست

تا احمد محمود علم را به علی داد

یاران ولایت به خدا اهل بهشتند

الله كریم است، كرم را به علی داد

هر مملكتی تابع فرمان امیری است

ایران، دلِ افتاده به غم را به علی داد

از نسل علی یك علی آمد به خراسان

یعنی كه خدا كل عجم را به علی داد

كوچك‌تر از آن است عجم فخر فروشد

گو حیدری‌ام، یار دلم را به علی داد

سبقت بگرفت اُمّ علی ز اُمّ مسیحا

روزی كه خدا حق قدم را به علی داد

مملوك ببین مالك دین در شب میلاد

تنظیم سند كرد و حرم را به علی داد

بودی همه اشراف عرب طالب زهرا

طه گهر عهد قِدَم را به علی داد

بگذاشت كف فاطمه را بر كف حیدر

با فاطمه شش دنگ ارم را به علی داد

از یُمن همین وصلت فرخنده «كلامی»!

حق زینب آزاده‌شیم را به علی داد

---------------------------------------------------------
ولی الله کلامی زنجانی

 

زره فروخته شد تا تو را به دست آرد

 

کسی که فاطمه دارد دگر چه غم دارد؟

 

علی دلی است که در سینه بی قرار آمد

 

و آمده است که صد دل به دوست بسپارد

 

به یمن روشنی روزهای در پیش است

 

که در حوالی این خانه یاس می کارد

 

چقدر خانه تان بوی آسمان دارد

 

چقدر چشم که باید ستاره بشمارد

 

و فاطمه است همان همسری که می خواهد

 

بلور قلب علی را به سینه بگذارد

 

فرشته ای است که می خواهد از بهشت علی

 

انار دانه کند ، سیب سرخ بردارد

 

به ارتفاع تو آیینه نیست در عالم

 

به جای شمع ...به آتش نگاه کن ...شاید

 

نگاه کن که نگاهش پر از ترانۀ درد

 

نگاه کن که لبش ذکر کربلا دارد

 

نگاه کن که از آن سوی پلک های جهان

 

کسی به انتقام دل خسته ی تو می آید

 

هنوز هم که هنوز است غرق این فکرم

 

که وحی از در و دیوار خانه می بارد

 

اگرچه مادر ما بی مزار مانده ولی

 

در آستانه ی قلب علی، حرم دارد

------------------------------------------------------------------------
حامد حجتی

گفت رسولِ مصطفی، خوشا صفای فاطمه

اوست فداییِ علی، منم فدای فاطمه

خلق جهان برای من، من از برای فاطمه

گفت نبی به مرتضی: بجو رضای فاطمه

که مصطفای او منم، تو مرتضای فاطمه

تو سایۀ منی و من ظلّ عبای فاطمه

کوثر پاک رحمتی آمده جوش فاطمه

ای تو ملیکه الولا فرّ سروش فاطمه

ملک شب عروسی‌ات حلقه به گوش فاطمه

به دست خود به مرتضی خرقه بپوش فاطمه

مبارک است بر علی رخت ولای فاطمه

چیست حیاط خانه‌ات؟- صحن عتیق مرتضی

ذکر لب کبود تو نقش عقیق مرتضی

در شب بی‌ستارگی کیست رفیق مرتضی

شاهپری که می‌زند پر به حریق مرتضی

شاپرکِ بهشت شد، نور دعای فاطمه

عین علی تو و علی عین ظهور ذات تو

دیدۀ آدم صفی به صفوتِ صفات تو

بحر ولا حسین تو، سفینة النجات تو

مأذنۀ محمّدی «حَیّ علی‌الصلاتِ» تو

حیات قلب مرتضی، دقایق حیات تو

آب وضوی اولیا، عین صفای فاطمه

نوح به یک اشاره‌ات عمر دوباره می‌کند

ملک به حاجت بشر، سویت اشاره می‌کند

مشکل جمله خلق را دست تو چاره می‌کند

نبی به دفتر دل تو استخاره می‌‌کند

اشک امیر، خاکِ تو پر از ستاره می‌کند

رسول بوسه می‌زند به دست و پای فاطمه

طاهرۀ کریمه‌ای قلب رسول اکرمی

تو پاکی مجسّدی، تو خوبیِ مجسّمی

تاج سریر مرتضی، خاتمِ دست خاتمی

رشک ذبیح هاجری، صاحب ذبح اعظمی

مائدۀ مسیحی و چشمه و نخل مریمی

که چنگ زد به شاخۀ نخل ولای فاطمه

تویی تو نفس مرضیه، راضیۀ رضیه‌ای

به خانۀ امیر دین، تو دافع‌البلیه‌ای

کوثر آل احمدی، قطع بنی‌امیه‌ای

ای که به عرش کبریا صاحب فاطمیه‌ای

در دو جهان وحیده‌ای، نورِ علی‌السویه‌ای

نور جمال ذات حق، نیست سوای فاطمه

علی امام فاطمه علی امیر فاطمه

علی یگانه ساقیِ خم غدیر فاطمه

خون مقدّسِ خدا خورده ز شیر فاطمه

مائدۀ شیر خدا روی حصیر فاطمه

مسند عرش کبریا تخت و سریر فاطمه

تخت و سریر مرتضی صحن و سرای فاطمه

آه ملک بلند شد، جان علی دگر بیا

روح رسول می‌زند حلقه به پشت در، بیا

برای دیدنت نبی آمده از سفر بیا

شاپرکِ شهید من! به باغ شعله‌ور بیا

ساقیِ تشنه لب بیا، قتیلِ خون‌جگر بیا

بیا به پشت در بیا به کربلای فاطمه

به خانۀ شریف تو ملک سلام می‌دهد

بوسه به دست تو نبی به احترام می‌دهد

خدا به بیت فاطمه، بهشت نام می‌دهد

سلام‌ها به دخترِ خیرالانام می‌دهد

خاصۀ حق که در جهان، نذری عام می‌دهد

سفرۀ «هل اتی» شود، سهم گدای فاطمه

اگر به من نظر کند شاه فلک‌نشین من

رود به شوق روی او نالۀ آتشین من

حضرت بوتراب من، خسرو سرزمین من

ز لحظۀ تولدم، تا دم واپسین من

رسم علی است کیش من، مهر علی است دین من

که خورده بر جبین من مهر ولای فاطمه

تو ای نگاه آسمان، محو نماز خواندنت

روح بهشتی و علی عاشق گل نشاندنت

خدا نخواست بیش از آن در انتظار ماندنت

گرچه ز درد سخت شد روز به شب رساندنت

عرش خدا! نمی‌توان روی زمین کشاندنت

ببین به دوش عرشیان نخل عزای فاطمه

به نخلۀ نبوتی ریشه و ساقه فاطمه

جز تو به کس نداشته علی علاقه فاطمه

یک نظرت به عالمی، کند افاقه فاطمه

دشمن تو دچار شد به فقر و فاقه فاطمه

به روز حشر می‌رسی سوار ناقه فاطمه

که تا شوند عالمی خاک حیای فاطمه

تو قلب پاک احمد و کتاب منزلش تویی

جلوۀ ذات کبریا آخر و اولش تویی

دارالامارۀ علی، باب مجللش تویی

شرح مفصل ولا معنی مجملش تویی

آن که تمام انبیا، مانده معطلش تویی

که واشد بهشت با اذن خدای فاطمه

-----------------------------------------------------------------
سعید میرزائی

امشب خدا لطف نهان خود هویدا می کند
امشب تفاخر فرش بس بر عرش أعلا می کند
امشب دو تا را جفت هم، از صنع یکتا می کند
یعنی علی ماهِ رخ زهرا تماشا می کند
با چشم دل در صورت او سیر معنا می کند
 
**امشب حسد بر خاکیان، بی حد برند افلاکیان
خندان چمن؛ رقصان دمن؛ خوش دل زمین؛ خرم زمان
 
در دست اسرافیل بین، صورش شده ساز و دُهُل
با نور، دعوت نامه بفرستاده هادیّ سُبُل
امضا، ز ختم المرسلین؛ گیرندگان، خیل رُسل
هر کس که آید همرهش نی دسته گل؛ یک باغ گل
 
**در آمد و شد اولیا، در رفت و آمد انبیا
ای غصّه و ای غم برو؛ ای شوق و ای شادی بیا
 
از بهر این ساعت زمان لحظه شماری کرده است
وز بهر این وصلت زمین نابردباری کرده است
چشم فلک شب تا سحر اختر شماری کرده است
ایوب دهر از شوق امشب بی قراری کرده است
دست خدا ، وجه خدا را خواستگاری کرده است
 
**امشب علی ،آن عدل کل بر عقل کل داماد شد
شاگرد ممتاز نَبی، داماد بر استاد شد
 
خوان کرم مخلوق را دعوت به مهمانی کند
صد نعمت از رحمت خدا بر خلق ارزانی کند
وز طور موسی آمده تا آن که در بانی کند
آید خلیل، آرد ذبیحِ خود که قربانی کند
یوسف گرفته مِجمر و اسپند گردانی کند
 
**کرّوبیان در هلهله، قدوسیان در همهمه
عیسی به دنبال علی، مریم کنار فاطمه
 
امشب به ملک اهل دل مولی الموالی، والی است
بر سینه غم دست رد، شب موسم خوشحالی است
شام سیه بختی شد و روز همایون فالی است
کوثر، کنار ساقی کوثر علیّ عالی است
زهرا به خانه بخت شد، جای خدیجه خالی است
 
**امشب به روی مرتضی، لب های زهرا خنده کرد
آن دل گر از غم مرده بود، از خنده ی خود زنده کرد
--------------------------------------------------------------------------
 علی انسانی

برخیز و بزن خنده که غم عین خلاف است
گردون به حرم خانه هو گرم طواف است
عید آمده عید آمده یا جشن عفاف است
یا عصمت حق فاطمه  را شام زفاف است
سری که نهان بود درخشید مبارک
بر روی زمین وصل دو خورشید مبارک
جان ، موسی شوق آمده دل وادی طور است
عیسی ز فلک سر زده و غرق سرور است
با شور و شعف در کف داود زبور است
در بیت ولایت خبر از وصل دو نور است
ارواح رسل گشته به گرد سر زهرا
گویند که شد شیر خدا شوهر زهرا
خیزید که امشب شب آرایش حور است
هم عید تولا شده هم جشن تبر است
از شادی و از شور جهان محشر کبراست
این جشن وصال علی و حضرت زهراست
گردید به گرد حرم فاطمه امشب
تبریک بگوئید به مولا همه امشب
در کشور دل وصل دو دلدار مبارک
بر احمد و بر خالق دادار مبارک
بر فاطمه و حیدر کرار مبارک
بر شیعه و بر عترت اطهار مبارک
در جشن زفاف گل رعنای خدیجه
خالی ست میان همگان جای خدیجه
حق ، عاقد و داماد ، علی فاطمه یارش
کردند ملایک به روی ناقه سوارش
حوران بهشتی به یمین و به یسارش
جبریل امین خنده زنان غاشیه دارش
فرخنده شب وصل کریم است و کریمه
خیزید که از هر دو بگیرید ولیمه
زهراست عروسی که بود حسن الهش
دل برده ز پیغمبر اسلام نگاهش
این همسر مولاست خدا پشت و پناهش
داماد ، در خانه بود چشم به راهش
در حیدر کرار چه شوری و چه حالی ست
ای فاطمه بنت اسد جای تو خالی ست
از شوق علی پیرهن دل شده پاره
مولا شده سر تا به قدم محو نظاره
گردیده قرین در دل شب ماه و ستاره
با خدا شیر خدا فاطمه گوید به اشاره
کای مهر تو از روز ازل عهد الستم
من همسر و همسنگر تو فاطمه هستم
ای نفس نفیس نبی ای روح مجرد
ای بیت گلین تو مرا خلد مخلد
ای دست خدا حامی دین یار محمد (ص)
یار تو شریک غم تو فاطمه آمد
من آمده ام تا که تو را یار بگردم
دور تو میان درو دیوار بگردم
نه ساله ام اما همه جا یا رتو هستم
با شعله دل شمع شب تار تو هستم
در شادی و غم یار وفادار تو هستم
همسر نه ، که سرباز فداکار تو هستم
با عشق تو زیبائی من چهره نیلی ست
بالله قسم صورتم آماده سیلی ست
امروز پراز آل نبی روی زمین است
وز مقدمشان روی زمین خلد برین است
پاینده به هر عصر از این سلسله دین است
محصول وصال علی و فاطمه این است
(میثم) همه جا خاک ره آل علی باش
پروانه آن شمع جمال ازلی باش
--------------------------------------------------------------
غلامرضا سازگار
فرشتۀ طبع من! زندگی از سر بگیر 
باز به سوی خدا، بال بزن پر بگیر 
بخوان سرود و صله ز حیّ داور بگیر 
ز دست مولا علی شراب کوثر بگیر 
 
دست فشان پای‌کوب فرشتگان عفاف 
خـدا بـرای علـی گـرفته جشن زفاف 
**** 
به گلشن عیش ما غم است چون زاغ زشت 
امین وحی خدا لاله بیار از بهشت 
ببین به بالت خدا شعر عروسی نوشت 
به هم رسیدند باز دو یار نیکو سرشت 
 
دو اختـر تابناک دو آفتاب کمال 
دو سورۀ واقعه دو آیتِ ذوالجلال 
فرشتگان بر بدن ز نور خلعت کنید 
غرق شده در خدا ناز به خلقت کنید 
عروسی فاطمه است تمام همّت کنید 
پیمبران را سوی مدینه دعوت کنید 
 
ولیمـۀ کبریــا هدیـۀ نقـد علـی است 
قلب علی‌دوستان سفرۀ عقد علی است 
**** 
الا که شادی کنید یافته غم خاتمه 
فیض الهی شده شامل حال همه 
از نفس کائنات می‌رسد این زمزمه 
که گشته امشب عروس فاطمه بر فاطمه 
 
مادر مولا علی، علی اگر حیدر است 
عروس تو فاطمه دختر پیغمبر است 
**** 
خنده زنم کز حسد جان عدو سوخته 
ریخته در نار بخل هر چه که اندوخته 
عروس را از حیا چهره برافرخته 
لباس داماد را دست خدا دوخته 
 
عروس خواهد که چون قدم به منزل نهد 
پیرهـن خـویش را هدیـه بـه سائل دهد 
**** 
خواجۀ لولاک را یار و برادر علی است 
فاطمه را تا ابد همدم و همسر علی است 
امیر بدر و احد فاتح خیبر علی است 
خدیجه! داماد تو، ساقی کوثر علی است 
 
قدر بدان این همه لطف خداداد را 
خنده بر آر و ببوس بازوی داماد را 
**** 
عروسی است و عروس دختر پیغمبر است 
عروسی است و عروس آینۀ داور است 
عروسی است و عروس فاطمۀ اطهر است 
عروسی است و عروس فدایی حیدر است 
 
وجـود او بـا علـی عـروج او تـا علی است 
هر نفسِ این عروس هزارها «یا علی» است 
**** 
علی به تخت زفاف چقدر زیبا شده 
با نفس فاطمه چو گل ز هم وا شده 
دل ز خدا می‌برد بس که دل‌آرا شده 
از این چه بهتر که او شوهر زهرا شده 
 
آینـۀ کبریـاست طلعـت نورانی‌اش 
خواجۀ عالم زند بوسه به پیشانی‌اش 
**** 
زراریِ فاطمه! ثنای مادر کنید 
ثنای مادر کنید دعا به حیدر کنید 
پارۀ دل هدیه بر- این زن و شوهر کنید 
نثارشان جای گل سورۀ کوثر کنید 
 
رسانده بر بام عرش ندای تکبیر را 
کنـار هـم بنگریـد کوثر تطهیر را 
**** 
عاقد این هر دو زوج خالق حیّ مبین 
حاصل این مهر و ماه ستارگان زمین 
خادم این جشن نور حضرت روح‌الامین 
خطابۀ عقدشان «تبارک» و یا و سین 
 
ز چشم بد دور باد بهشت دیدارشان 
دست خدا یارشان خدا نگهدارشان 
**** 
آینۀ کبریا فاطمه و حیدرند 
معلم انبیا فاطمه و حیدرند 
مؤسس اوصیا فاطمه و حیدرند 
امّ و اب اولیا فاطمه و حیدرند 
 
بتول، کفو علی است علی است کفو بتول 
سلامشـان از خــدا درودشـان از رسـول 
**** 
نعمت بی انتها مبارکت یا علی
عنایت کبریا مبارکت یا علی
وصال خیرالنسا مبارکت یا علی
سیب بهشت خدا مبارکت یا علی
 
به مجلس جشن تو ای دو جهان خرمت 
لالـۀ ناقابلــی اسـت قصیـدۀ «میثمت»
----------------------------------------------------------
غلامرضا سازگار

امشب شب ساغر زدن با ساقی کوثر شده  
                                                                   امشب عروس آسمان خاک در حیدر شده
امشب علی محو رخ صدیقه اطهر شده                         
                                                                  امشب به بیت فاطمه غلمان ثنا گستر شده
امشب شب آمرزش خلق از سوی داور شده 

                                                                  زیرا امیر المومنین داماد پیغمبر شده

                           جن و بشر و حور و ملک  گویند امشب با علی                                         

                               دامادیت ، دامادیت ، بادا مبارک یا علی

مهر و مه اینجا اختری ، گردون هلالی میکند
                                                                  یا آسمان با اختران بذل لئالی می کند
دل در سرای فاطمه سیر خیالی میکند
                                                                  طوطی جان در بزم او شیرین مقالی می کند
روح الامین مداحی مولی الموالی میکند

                                                                   حور و ملک را با دمش حالی به حالی میکند

                             ریزد چو باران از سما آیات رحمت بر زمین

                               در مجلس دامادی مولا امیر المومنین

جبریل نازل از سما گردیده بر فخر بشر
                                                                آورده پیغام از خدا کی بهترین پیغامبر
ما از ازل این عقد را بستیم در لوح قدر
                                                                تو در زمین این خطبه را انشاد کن بار دگر
گیتی ز انجم پر شد با وصل این شمس و قمر

                                                                او مادر است و این بود بر یازده مولا پدر

                                این وصل ، وصل کوثر و ساقی کوثر است

                              این عقد ، عقد حیدر  و زهرای اطهر میشود

وصل دو دریا حاصلش دولولوی مرجان شود
                                                                کز هر دو تا شام ابد روشن چراغ جان شود
بر پای آن در راه این جان جهان قربان شود
                                                                 او دین ز صلحش زنده و این کشته قرآن شود
مرجان حسن کز حسن او جان مشعل تابان شود

                                                               لولو حسین است و از او دل شعله سوزان شود

                                  مرجان که دیده آنچنان لولو که دیده اینچنین

                                      آدم گدای کوی او عالم فدای روی این

ای فاطمه بنت اسد ناموس حی ذوالمنن
                                                                امشب عروس خویش را بنگر کنار بوالحسن
بر روی حیدر خنده کن بر دست زهرا بوسه زن
                                                               بنشین و بنشانش ببر مانند جان خویشتن
گردیده در بیت الولاماه رخش پرتو فکن

                                                               گوش خدا یعنی علی تا بشنود از او سخن

                                تهلیل گو ، تقدیس کن تسبیح خوان دل باخته

                                  در سر به شوق فاطمه شوری دگر انداخته

امشب خدیجه  در جنان لبخند دیگر می زند
                                                                 روحش بشوق دیدن داماد خود پر می زند
در خانه شیر خدا با مصطفی سر می زند
                                                                  گه بوسه بر دست علی ساقی کوثر می زند
گه خنده بر ماه رخ زهرای اطهر می زند

                                                                   گاهی تبسم بر گل روی پیمبر می زند

                                      ارواح پاک انبیا دور سرای فاطمه

                                  خوانند از بهر علی مدح و ثنای فاطمه

آدم ستاده بر در بیت امیر المومنین
                                                                    خواند ثنای فاطمه با نوح شیخ المرسلین
خنجر بکف دارد خلیل ان شاهد شور آفرین
                                                                      تا از ذبیحش شر برد در مقدم آن نازنین
استاده موسی روی پا افتاده عیسی بر زمین

                                                                      داود مداحی کند با نغمه های دل نشین

                                   یوسف به حسن دلربا خدمتگذاری می کند

                                   یعقوب با ذکر علی شب زنده داری می کند

می خواست تا آید عروس آن شب به بیت شوهرش
                                                                    پر شد ز افواج ملک هم ایمنش هم ایسرش
جبریل از پیشش رود و میکال از پشت سرش
                                                                      پا در رکاب ناقه و جا در دل پیغمبرش
رضوان شده جاروب کش با زلف خود در معبرش

                                                                    سبحانه سبحانه خالی است جای مادرش

                                    حیدر به شوق مقدمش دل بیقراری می کند

                                    استاده در پشت در و لحظه شماری می کند

بگرفت دست مرتضی تا پرده از رخسار او
                                                                     نقش تبسم شد عیان از لعل گوهر بار او
یار دو عالم را ببین گردیده زهرا یار او
                                                                     غم خوار عالم را نگر شد فاطمه غم خوار او
افکنده چشمی جانب بیت و در و دیوار او

                                                                    یاد آمد از حرق در و از قصه ایثار او

                                       گردید دور مرتضی آهسته گفتا با علی

                                       من آمدم تا جان خود سازم فدایت یا علی

در حجله بنهادند پا آن دخت عم این ابن عم
                                                                 آن روح از سر تا بپا این جان از سر تا قدم
آن وحی را خیر تاکلام این بیت را صاحب حرم
                                                                  بنهاد دست هر دو را ختم رسل در دست هم  
گفتا بزهرا کاین علی شوی تو باشد دخترم

                                                                  گر او شود از تو رضا راضیست حی ذوالکرم

                                پس با علی گفتا علی انسیه الحور است این

                               سر خدا ، روح نبی ناموس تو زهراست این

امشب امانت میدهم من بر تو جان خویش را
                                                                  بگذاشتم در دست تو روح و روان خویش را
روح و روان خویش ر ا تاب و توان خویش را
                                                                  پاینده میبینم د راو ، نام و نشان خویش را
در دامن او یافتم من دودمان خویش را

                                                                  چون جان نگهدای علی ، جان جهان خویش را

                                      هرکس بیازارد و را خسته دل زار مرا

                                       آنکس که آزارد مرا آزرده دادار مرا

ای بوده پیش از پیشتر ناموس داور فاطمه
                                                                 ای مدحت از سوی خدا تطهیر و کوثر فاطمه
ای دست بوست مصطفی ای کفو حیدر فاطمه
                                                                 ای زینب کبری تو را پاکیزه دختر فاطمه
 ای بر حسین بن علی آزاده مادر فاطمه

                                                                  ای یازده فرزند تو بر خلق رهبر فاطمه

                            در شام قدر وصل تو روشن دل عالم شده

                            مدح تو ذکر علی شیرینی "میثم " شده
-----------------------------------------------------------------------------------------
غلامرضا سازگار

 

سرتاسر مدينه پر از شوق و شور بود

لبريز از طراوت و غرقِ سرور بود

 

از آسمان شهر پيمبر در آن پگاه

صد آسمان ملائكه گرم عبور بود

 

وقت نزولِ سوره‌ي ياسين و هل أتي،

هنگامه‌ي تجلي آيات نور بود

 

بال فرشته فرش قدمهاي آفتاب

روبند ماهتاب ز گيسوي حور بود 

 

عطر بهشت از نفس باغ مي چكيد

تا اوج عرش زمزمه هاي حضور بود

 

عالم از عطر ياس مدينه معطر است

پيوند آسماني زهرا و حيدر است

 

مي خواستند تا كه بمانند يار هم

همدل ترين و هم نفس روزگار هم

 

بي زرق و برق ، ساده‌ي ساده شروع شد

پيوند آسماني شان در كنار هم

 

«سرمايه هاي اصلي شان مهر و عاطفه

بي اعتنا به ثروت و دار و ندار هم»

 

 بر اعتماد شانه‌ي هم تكيه داشتند

سنگ صبور يكدگر و راز دار هم

 

بودند هر پگاه دل انگيزتر ز عشق

گرم طلوع روشنِ خورشيد وار هم

 

چشم بد از جمال دو خورشيد دور باد

چشم حسودِ بد دل و بد خواه كور باد

 

هم ، ماوراي حد تصور كمالشان

هم ، ماسواي ذهن و تخيل جلالشان

 

آنجا كه سوخت بال و پر آسمانيان

بام نخستِ پر زدن و اوج بالشان

 

بايد كه درس زندگي آموخت تا ابد

از بورياي كهنه و ظرف سفالشان

 

در جام كوزه روشني خمّ سلسبيل

كوثر شراب خانگي لايزالشان

 

كي مي توان به واسطه‌ي اين مثالها

پرواز كرد تا افق بي مثالشان

 

آئينه‌ي ظهور صفات خدا شدند

ياسين و نور شدند هل أتي شدند

 

بر شانه هاي عرش خدا خانه داشتند

نه نه ، كه عرش را به روي شانه داشتند

 

اين ساکنان عرش خدا از همان ازل

چشمي به چند روزه‌ي دنيا نداشتند

 

هر چند داشت سفره شان نان خشكِ جو

اما هميشه خويِ كريمانه داشتند

 

سرشار از عشق و عاطفه و نور ِ معرفت

همواره لحظه هاي صميمانه داشتند

 

گل داده بود باغِ بهشت اميدشان

يعني چهار غنچه‌ي ريحانه داشتند

 

ما جرعه نوش چشمه‌ي جاريّ كوثريم

دلداده ايم ، شيعه‌ي زهرا و حيدريم

-----------------------------------------------------------------------

یوسف رحیمی

جهان برای شکوفا شدن مهیا بود

و این قشنگ ترین اتفاق دنیا بود

که دست فاطمه در درست های مولا بود

به اعتقاد من اصلا غدیر اینجا بود

 

پدر به فاطمه رو کرد ، اینچنین فرمود

دلیل خلقت لاهوت ازدواج تو بود

 

قرار شد که شما بی قرار هم باشید

جهان دچار شما شد دچار هم باشید

تمام عمر دمادم کنار هم باشید

و در مصاف خطر ذوالفقار هم باشید

 

دعای من همه این بوده تا به هم برسید

که خلق گشته زمین تا شما به هم برسید

 

نفس نفس همه جا عاشقانه همدم هم

خدا نکرده اگر زخم بود مرهم هم

صفا و مروه و رکن و مقام و زمزم هم

چرا که قبله ی من هم علیست فاطمه هم

 

و رو به اهل مدینه چنین سفارش کرد

نوشته ام که سفارش نه بلکه خواهش کرد

 

همیشه نام علی را امام بگذارید

به خانواده ی من احترام بگذارید

برای فاطمه سنگ تمام بگذارید

و روی زخم دلش التیام بگذارید

 

جهان بدون علی رنگ و بو نخواهد داشت

بدون فاطمه هم آبرو نخواهد داشت

 

شنيده مي شود از آسمان صدايي كه...

كشيده شعر مرا باز هم به جايي كه ...

نبود هيچ كسي جز خدا،خدايي كه...

نوشت نام تو را ،نام اشنايي كه

 

پس از نوشتن آن آسمان تبسم كرد

و از شنيدنش افلاك دست و پا گم كرد

 

نوشت فاطمه، شاعر زبانش الكن شد

نوشت فاطمه هفت آسمان مزين شد

نوشت فاطمه تكليف نور روشن شد

دليل خلق زمين و زمان معين شد

 

نوشت فاطمه یعنی خدا غزل گفته است

غزل  قصیده ی نابی که در ازل گفته است

 

نوشت فاطمه تعريف ديگري دارد

ز درك خاك مقام فراتري دارد

خوشا به حال پيمبر چه مادري دارد

درون خانه بهشت معطري دارد

 

پدر هميشه كنارت حضور گرمي داشت

براي وصف تو از عرش واژه بر مي داشت

 

چرا كه روي زمين واژه ی وزيني نيست

و شأن وصف تو اوصاف اين چنيني نيست

و جاي صحبت اين شاعر زميني نيست

و شعر گفتن ما غير شرمگيني نيست

 

خدا فراتر از اين واژه ها كشيده تو را

گمان كنم كه تورا، اصلا آفريده تو را

 

كه گرد چادر تو آسمان طواف كند

و زير سايه ی آن کعبه اعتکاف كند

ملك ببيند وآنگاه اعتراف كند

كه اين شكوه جهان را پر از عفاف كند

 

كتاب زندگي ات را مرور بايد كرد

مرور كوثر و تطهيرو نور بايد كرد

 

در آن زمان كه دل از روزگار دلخور بود

و وصف مردمش الهاكم التكاثر بود

درون خانه ی تو نان فقر آجر بود

شبيه شعب ابي طالب از خدا پر بود

 

بهشت عالم بالا برايت آماده است

حصير خانه ی مولا به پايت افتاده است

 

به حكم عشق بنا شد در آسمان علي

علي از آن تو باشد... تو هم از آن علي

چه عاشقانه همه عمر مهربان علي!

 به نان خشك علي ساختي، به نان علي

 

از آسمان نگاهت ستاره مي خواهم

اگر اجازه دهي با اشاره مي خواهم

 

به ياد آن دل از شهر خسته بنويسم

كنار شعر دو ركعت نشسته بنويسم

شكسته آمده ام تا شكسته بنويسم

و پيش چشم تو با دست بسته بنويسم

 

به شعر از نفس افتاده جان تازه بده

و مادري كن و اينبار هم اجازه بده

 

به افتخار بگوييم از تبار توايم

هنوز هم كه هنوز است بي قرار توايم

اگر چه ما همه در حسرت مزار توايم

كنار حضرت معصومه در كنار توايم

 

فضاي سينه پر از عشق بي كرانهء توست

كرم نما و فرود آ كه خانه خانهء توست

------------------------------------------------------------------

 

                                                    سید حمیدرضا برقعی

 

شب عروسی تان آسمان مصفا شد
زمين پر از برکات خدای اعلی شد
شب فرارغم وماندن خوشی ها شد
ميان عرش خدا بزم شور برپا شد

*دلم ز پرده برون شد،کجايی ای مطرب؟
هواهوای جنون شد،کجايی ای مطرب؟

نفس به جان غزل ها دميده شد امشب
جنون به مرز تماشا کشيده شد امشب
همينکه صحنه ی اين عقدديده شد امشب
ندا رسيد که:عشق آفريده شد امشب

*معاشران گره از زلف يار باز کنيد
به سمت فاطمه وشوهرش نمازکنيد

زمان بخشش هر اشتباه آمده است
شب سياه به پايان راه آمده است
به شام تار هوای پگاه آمده است
شب عروسی خورشيدوماه آمده است

*دلت به وصل گل ای بلبل صبا خوش باد
که غنچه گل شده با نغمه ی مبارکباد

شب وصال دودلداده ودو دلبند است
به اين دليل دل کل خلق خرسند است
لب رسول ازاين عقد غرق لبخند است
و عاقد علی وفاطمه خداوند است

*سرود مجلس امشب فلک به رقص آرد
ازآسمان گل ياس و سپيده می بارد

به سررسيد زمان،لحظه های آخر شد
همينکه صورتش از پشت پرده ظاهرشد
خداقصيده به مدحش نوشت و شاعر شد
وهرکه شعر مرا خواند،گفت ؛کافرشد

 

*نصيحت همه عالم به گوش من باد است
شب عروسيتان هو کشيدن آزاد است

دونيمه شد شب معراج سيب پيغمبر
که نيم آن شده زهراونيم باحيدر
ولی رساند خدا اين دورا به همديگر
زبان شاعرازاين وصف لال شد ديگر

*به پير ميکده گفتم که چيست راه نجات؟
بلند گفت؛به زهرا ومرتضی صلوات

-----------------------------------------------------------------------------------

 

مجتبی خرسندی

 

بازدادند حواله به لبــــــــــم ساغــــر را

 

دســــت داده بزنم باز می کوثــــــــر را

 

دیدم انگار به چشمان خودم محشر را

 

جلوه نــــــــور دل فاطــمه و حیــــدر را

 

آب پاشی شده از اشک ملائک در عرش

 

چه قیــــامت شده دور و بر زهرا در فرش

 

جبرییـــل آمده تا بــاز کنـــــــــد پر اینــــــجا

 

لحظه خنــــــــده داماد پیمبــــــــر اینجــــــا

 

خطبه خوانست خود خالق و محضر اینجا

 

لوح از عالـــــــــم بالاست و جوهر اینــــجا

 

آیه لؤلؤ و مرجان دم حورالعین است

 

نقل لبهای ملائک مرج البحرین است

 

این عروسی است که گفتند همه حوریه اش

 

از گل یاس بهشت است گل پوشیــــــــه اش

 

کرده  قرآن خـــــــدا تاج سر آسیــــــــــــه اش

 

ماسوي الله  بود از صــــــــدقه جـــــــاریه اش

 

گرچه یک تکه حصیر است جهازش حالا

 

می رســــد روزی خلق از نظرش از بالا

 

دل مجنون گذری از دل لیــــــــلا دارد

 

پس اگر ناز کند باز تماشـــــــــــــادارد

 

علی از دست نگار خودش امضا دارد

 

پیش زهراست اگر خیر دو دنیـــا دارد

 

کاشکی دور ز بغض دل هرکس ناکس

 

پای هم پیر شوند این دو گل تازه نفس

 

جذبه و هیبت مولا جلوات زهــــــــراست

 

صبح تا شب پی حیدر صلوات زهــراست

 

دائماً ذکر علی در خلوات زهــــــــــراست

 

ماه رویش همه شب در فلوات زهراست

 

مثل دو زائر هم که ز حـــــــرم می آینــــــد

 

دوش بر دوش همند و چه به هم می آیند

 

کاشکی وانشود پا به در خانه شــان

 

یا که دعوانشود روز سر خانه شـــان

 

کاش هیزم نرسد دور و بر خانه شان

 

غیر سائل نشود رهگذر خانه شــــان

 

کاشکی هیچ کس از خانه شان  رد نشود

 

کاشکــــــی قافیه تنگ فقط "زد" نشـــــود

---------------------------------------------------------------------

 

رضادین پرور

 

جلوه خورشید و روی ماه و اختر دیدنی است          

 رقص نور کهکشان ها بار دیگر دیدنی است

در میان آسمان رنگین کمانی بسته عشق                

 جلوه نورانی خورشید انور دیدنی است

حرف شیرین می زنند اکنون همه خلق جهان            

  موسم شادی بود دنیا سراسر دیدنی است

باغبان پیوند زد امشب نهالی با نهال                    

 در بهار عشق، این نخل تناور دیدنی است

در شب تزویج زهرا با علی ای دل بگو                   

تارک نورانی و روی پیمبر دیدنی است

در کنار حوض کوثر گفت جبریل امین               

 ازداوج کوثر و ساقی کوثر دیدنی است

آسمان در آسمان با چشم دل گر بنگری                

 بال و پر بگشودن این دو کبوتر دیدنی است

بهتر از بشگفتن هر غنچه ای در باغ عشق        

  روی لب لبخند نورانی حیدر دیدنی است

پای میزان عمل وقت شفاعت اهل دل               

 چهره مولا و زهرای مطهر دیدنی است

چون «وفائی» در هوایش ذره ای باش و ببین

جلوه مهر منیر و ذره پرور دیدنی است

---------------------------------------------------

سید هاشم وفائی

ابرهای رحمت حق درّ و گوهر ریختند

نقد هستی را به خاک پای حیدر ریختند

شب نشینان فلک از چشم گوهر بار خویش        

 بهر فیض خاکیان از شوق گوهر ریختند

در چنین شب آرزومندان ز شور اشتیاق             

صد هزاران دل به پابوسی دلبر ریختند

ساقیان بزم عشق و شور و مستی از شعف  

عاشقان را شهد شیدائی به ساغر ریختند

در شب تزویج زهرا با علی از آسمـــان              

 قدسیان گل بر سر زهرا و حیدر ریختند

تا  که چشم  مهر و مه  افتاد بر  انوارشان          

 بر نثار  راه آنان  نقره  و زر ریختند

در فلک خیل ملائک بال بر هم می زدند           

پیش پای شمع دل پروانه سان پر ریختند

در بهشت آرزو از یمن این پیوند نور               

 حوریان گل در کنار حوض کوثر ریختند

از درخت سبز طوبی بر محبّان علی          

 برگه آزادی از غوغای محشـــــر ریختند

ای وفائی ماه و خورشید فلک از آسمان

در قدوم مهر و ماه عشق اختر ریختند

------------------
سید هاشم وفائی

عشق یعنی یکی درون دو تن

عشق یک روح رفته در دو بدن

 

 

عشق زهراست روبروی علی

نظر آنهم فقط به سوی علی

 

عشق راهی بدون خاتمه است

آخر، این راه، راهِ فاطمه است

 

فاطمه گفتم و دلم پر زد

باز شاعر به سیم آخر زد

 

زد دوباره دلی به این دریا

حسبنا الله و حسبنا زهرا

 

فاطمه قاب روبروی علی است

فاطمه غرق در وضوی علی است

 

فاطمه در کنار حیدر نه

فاطمه دختر پیمبر نه

 

خلق احمد به نور فاطمه بود

نور حیدر ظهور فاطمه بود

 

سیر لولاک آخرش زهراست

بی سبب نیست مادر باباست

 

یازده ماه دور گردن اوست

یازده گل به روی دامن اوست

 

یازده نور و یازده ساغر

یازده جوی جاری از کوثر

 

یازده عاشق از تبار علی

یازده عکس یادگار علی

 

یک دل او دارد و ازآن علی ست

فاطمه زور بازوان علی ست

 

یا علی بر لبش که جاری شد

برق زد عشق و ذوالفقاری شد

 

با تو تیغ علی دو دم دارد

با تو حیدر بگو چه کم دارد

 

دل شد از این حماسه بی پروا

حسبنا الله و حسبنا زهرا

----------------------------------------------------------

قاسم صرافان

امشب شب سرور خدا و پیمبراست
امشب به جمع حور و ملک شور دیگر است
امشب فرشتگان همه سرمست و پایکوب
جبریل همچو گل پر و بالش معطر است
امشب تمام ارض و سماوات هرچه هست
بزم سرور ذات خداوند اکبر است
امشب ستارگان همگی نقل مجلس اند
دامان سبز رنگ زمین پر ز اختر است
امشب شب ولادت سادات عالم است
امشب شب عروسی زهرا و حیدر است
امشب به عرش زمزمة شادی علی است
امشب شب مبارک دامادی علی است

پیغمبران تمام امم را خبر کنید

امشب همه به سوی مدینه سفر کنید
اسفند دود کرده و مشعل به روی دست
از چار سو به چهرة مولا نظر کنید
خوانید بر علی همگی مدح فاطمه
شب را به دور حجرة زهرا سحر کنید
قرآن به دست دور و بَر ناقة عروس
تطهیر و قدر و سجده و کوثر ز بر کنید
بر حفظ این امانت پیغمبر خدا
امشب دعا به جان علی بیشتر کنید

 

بنت اسد که بوده ملک دست بوس تو
عیدی بده که فاطمه گشته عروس تو
این مهر و مه که هر دو شریف و مکرّمند
با نورشان محیط به عرش معظّمند
پیش از وجود خلقت، تا بعد روز حشر
با هم هماره بوده و پیوسته با هم اند
پیش از هبوط آدم و حوا در این زمین
امّ و اب و سلالة حوا و آدمند
منظومة مبارکة آسمان وحی
مصداق نور و معنی آیات محکم اند
محصول این زفاف بود یازده پسر
عالم فدایشان که امامان عالم اند
اولادشان به روی زمین بی شماره اند
در چشم کل عرش نشینان ستاره اند

عقدی که بسته بود خداوند لایزال
تبدیل شد به شام زفاف و شب وصال
جبریل ساربان شده و ناقة عروس
آمد به سوی بیت علی با دو صد جلال
یک سو زمام ناقه گرفته، ز یک طرف
چون سایه بان گشوده به فرق عروس بال
وقتی ز روی فاطمه مولا کشد نقاب
جا دارد ار به مأذنه گوید اذان بلال
خورشید رقص می کند امشب در آسمان
مه چون هلال خم شده در بزم دو حلال
جشن سرور عترت و قرآن مبارک است
وصل دو بحر لؤلؤ و مرجان مبارک است
داماد کیست اسوة زهد و اطاعت است
شغلش دو کار، حفر قنات و زراعت است
مهر عروس چیست؟ زمین است و چار نهر
مهر دگر؟ به عرصة محشر شفاعت است
داماد را هنر چه بود غیر این دو کار؟
شیر خدا به بیشة سرخ شجاعت است
در بین این دو یار چه خطی است مشترک؟
زهد و نماز و صبر و رضا و قناعت است
شیرینی همارة این زندگی ز چیست؟
مهر و وفا و عاطفه، ساعت به ساعت است
مهر عروس زیرلب آهسته یا علی است
کل جهاز او زره مرتضی علی است


 

این هر دو زوج کآمده قرآن به شأنشان
داده خدا به خیل ملایک نشانشان
جبریل جای دسته گل از جانب خدا
تطهیر هدیه آورد از آسمانشان
کردند سر اگر چه سه شب در گرسنگی
رمز نزول سورة دهر است نانشان
اطعامشان برای خداوند بود و بس
اینجا خداست مفتخر از امتحانشان

خلق جهان به پیروی این دو زوج پاک
باغ جنان شود به حقیقت جهانشان
نه سال زندگانی شان عمر عالم است
دانشگه تمام کمالات آدم است

تا مهر و ماه در یم هستی شناورند
عالم پر از سلالة زهرا و حیدرند
محصول این عروسی و این عقد با شکوه
دو قرص آفتاب، دو تابنده اخترند
گر نیک بنگری دو محمد، دو فاطمه
یا دو کتاب وحی خدا یا دو کوثرند
سوگند می خورم به اَب و اُم و جدشان
کاین چارتن ز خلق دو عالم نکوترند
آن دو پسر به آدم و ذریه اش پدر
وین دو به شیعه تا ابدالدهر مادرند
جان تمام عالم خلقت فدایشان
"میثم" بگو قصیده به مدح و ثنایشان

--------------------------------------------------------------------------------------
غلامرضا سازگار

 

سرتاسر مدینه پر از شوق و شور بود

 

لبریز از طراوت و غرقِ سرور بود

 

از آسمان شهر پیمبر در آن پگاه

 

صد آسمان ملائكه گرم عبور بود

 

وقت نزولِ سوره‌ی یاسین و هل أتی،

 

هنگامه‌ی تجلی آیات نور بود

 

بال فرشته فرش قدمهای آفتاب

 

روبند ماهتاب ز گیسوی حور بود

 

عطر بهشت از نفس باغ می چكید

 

تا اوج عرش زمزمه های حضور بود

 

عالم از عطر یاس مدینه معطر است

 

پیوند آسمانی زهرا و حیدر است

 

می خواستند تا كه بمانند یار هم

 

همدل ترین و هم نفس روزگار هم

 

بی زرق و برق ، ساده‌ی ساده شروع شد

 

پیوند آسمانی شان در كنار هم

 

«سرمایه های اصلی شان مهر و عاطفه

 

بی اعتنا به ثروت و دار و ندار هم»

 

بر اعتماد شانه‌ی هم تكیه داشتند

 

سنگ صبور یكدگر و راز دار هم

 

بودند هر پگاه دل انگیزتر ز عشق

 

گرم طلوع روشنِ خورشید وار هم

 

چشم بد از جمال دو خورشید دور باد

 

چشم حسودِ بد دل و بد خواه كور باد  

هم ، ماورای حد تصور كمالشان

 

هم ، ماسوای ذهن و تخیل جلالشان

 

آنجا كه سوخت بال و پر آسمانیان

 

بام نخستِ پر زدن و اوج بالشان

 

باید كه درس زندگی آموخت تا ابد

 

از بوریای كهنه و ظرف سفالشان

 

در جام كوزه روشنی خمّ سلسبیل

 

كوثر شراب خانگی لایزالشان

 

كی می توان به واسطه‌ی این مثالها

 

پرواز كرد تا افق بی مثالشان

 

آئینه‌ی ظهور صفات خدا شدند

 

یاسین و نور شدند هل أتی شدند

 

بر شانه های عرش خدا خانه داشتند

 

نه نه ، كه عرش را به روی شانه داشتند

 

این ساکنان عرش خدا از همان ازل

 

چشمی به چند روزه‌ی دنیا نداشتند

 

هر چند داشت سفره شان نان خشكِ جو

 

اما همیشه خویِ كریمانه داشتند

 

سرشار از عشق و عاطفه و نور ِ معرفت

 

همواره لحظه های صمیمانه داشتند

 

گل داده بود باغِ بهشت امیدشان

 

یعنی چهار غنچه‌ی ریحانه داشتند

 

ما جرعه نوش چشمه‌ی جاریّ كوثریم

 

دلداده ایم ، شیعه‌ی زهرا و حیدریم

-----------------------------------------------
یوسف رحیمی

 

 

روز وصـل فاطمـه با حیــدر است

 

آن که سـادات را به جنـت سرور است

 

بیـت پـاک مصطفـی غرقاب نــور

 

خیـل مشتاقــان دین غـرق ســرور

 

 

 

در فلـک کروبیـان مسرور و شــاد

 

خاکیــان انـدوه دل بردنــد ز یـــاد

 

النکـاح سنتــی سامــان گرفــت

 

زین سبب بنیاد عاشــق جـان گرفت

 

غنچـه ی عشـق خدایــی وا شـده

 

در زمیـن و آسمـان غـوغــا شــده

 

دیـدگـان مـومنـان بینـا ز آن

 

نـور حـق کور کرده چشمـان بـــدان

 

پـاره ی تـن از نبــی گردد جــدا

 

همـدم و مونــس شـود بـا مرتضــی

 

اشک شــوق از نرگس طاهـا چکـد

 

زیـن شعــف پیـراهــن غـم برکنـد

 

تهنیــت گوینـد ملایک بر رســول

 

بهــر وصـل شـاه مـردان بـا بتــول

 

رنگ گرفته یکــدلی از وصل شـان

 

با نصیــب هر بینـوا از فضــل شـان

 

هم صـدا و هـم دل و مشتــاق هم

 

یاور و همــدم به هر شـادی و غـــم

 

هر دو گل پرورده ی دامان دوســت

 

بوی عطـر هر گـل و بستـان ز اوسـت

 

ســاده امّا بس بجـا و پـاک و نـاب

 

می رود زهــرا بـه بیــت بـوتــراب

 

ای اسـدچشمان خلقان بر دراست

 

روز وصـل فاطمـه باحیـدر اسـت

------------------------------------------------------------------------
ایمان غلامی

 

یک آینه که حسرت دارالسّلام هاست

یک آینه که قبله ی بیت الحرام هاست

یک آینه که عین حقیقت، مجاز نه!

یک آینه که غرق سکوت و پیام هاست

یک سو جلال حضرت خیرالنّسای خلق

یک سو جمال واضح خیرالأنام هاست

پیوند پاک سوره ی یاسین و کوثر است

آغار انکشاف تمام ظلام هاست

تلفیق نهر کوثر و امواج سلسبیل

هنگام باده نوشی و شرب مدام هاست

«حبل متین» گوشه ی جلباب فاطمه

خورده گره به پیرهن «لاانفصام» هاست

دست علی به دست«فصلِّ لربّک» است

اشراق آسمانی و صبح امام هاست

دیگر نیاز تیغ دو دَم منتفی شده است

زیرا که خطبه خطبه فدک در نیام هاست

تا «لَم یَکُن لَهُ کُفُوًا» نزد مرتضاست

خاری به چشم شور جمیع لئام هاست

باید گدا شویم و یتیم و اسیرشان

وقت نزول مائده های طعام هاست...

بر خانه ای که «تُرفَع» و «یُذکَر» نموده «اسم»،

بر خانه ای که رکن و منا و مقام هاست
--------------------------------------------------
مجید لشکری

 

زیور ببندید آسمان ها و زمین را


 

آذین کنید از یاس ها عرش برین را


 

از پولک براق و زیبای ستاره


 

برگوش حوران بهشتی گوشواره


 

با بهترین رخت و لباس میهمانی


 

امشب بیایید حوریان آسمانی


 

آری ملائک صف به صف مشغول شادی


 

غم رفته امشب کاملاً در انفرادی


 

شهر مدینه نور باران شد سراسر


 

با چل چراغ  ماه و "رقص نور"  اختر


 

پُر گشته دنیا بی نهایت از فرشته


 

بر روی بال تک تک آن ها نوشته


 

بنوشته با خط خودش حی تبارک


 

پیوند یاس و حضرت یاسین مبارک


 

عاقد خدا و شاهدش پیغمبر او


 

داماد حیدر گل عروسش کوثر او


 

در صورت زهرا چه شرم دلنشینی ست


 

در چهره ی مولا چه شوق بی قرینی ست


 

لبخند شرم و شوق زهرا را نظر کن


 

این رخت دامادی مولا را نظر کن


 

این ساقی کوثر امیر المومنین است


 

که ساق دوشش حضرت روح الامین است


 

اوج کمال و عشق احمد نور خاتم


 

لمس وجود فاطمه معراج حیدر


 

گرمای دست مرتضی جنات کوثر


 

او زیر چشمی شوهر خود را نظر کرد


 

با یک نظر قلب علی زیر و زبر کرد


 

این عشق اوج عشق معنای حضور است


 

نور علی نور است امشب غرق نور است


--------------------------------------------------
مجید خضرائی

یک مرد وزن مکمل هم در کنار هم


 

آیــینه وار هـــر دو یشان بی قرار هم


 

مـعنای اصـلی لغـت خـانـواده انـــد


 

مست نگاه یک دلی و می گسار هم


 

این زندگی بنا شده بر پایه های عشق


 

بی اعـتنا به ثــروت و دار ونـدار هم


 

یک خـــانهٔ محقر و یک قطـعهٔ حصیر


 

سـرمایه های اصلی شان اعتبار هم


 

کانون گـرم پروش غنچه های یاس


 

پیــوندشان وقوع و طــلوع بهار هم


 

در آسـمان عـاطفه این ماه و آفتاب


 

چرخیـده اند تا به ابد در مدار هم


 

عاقد خـدا و مهریه آب و سکوت محض


 

آری شدند هم نــفس روزگار هم

------------------------------------------
وحید قاسمی

هوای سينه ي دنيا چو عرش اعلاء بود


و نور عشق ميان زمين و بالا بود

 

مديحه خواني داوود مي رسد امشب


در اين شبي که شفق هم نواي دريا بود

 

دل زمين خدا شوق پر کشيدن داشت


و آن کرانه که در اوج ناکجاها بود

 

مي نشست حضرت موسي به تور عشق علي


و شور و شوق دگر در دل مسيحا بود

 

تمامي شعف جلوه ي خداوندي


ميان خنده ي پيغمبرش هويدا بود

 

نگاه خيره ي زهرا به چشم هاي علي


نگاه خيره ي حيدر به چشم زهرا بود

 

خرابي دل عالم شدست آبادش


خوشا به حال نبي که عليست دامادش

 

 

 

زمين بهشت خدا شد ز اعتبار علي


و ماه محور رخ و گردش مدار علي

 

همين که حضرت زهرا عروس مولا شد


نمانده بود به سينه دگر قرار علي

 

به نان هر شب حيدر مدينه محتاج است


از اين به بعد که زهراست خانه دار علي

 

و با حضور قدم هاي مادر گلها


شکفت در دل خانه گل بهار علي

 

براي جنگ علي ذوالفقار لازم نيست


چرا که حضرت زهراست ذوالفقار علي

 

هزار همچو سليمان کنار خانه ي او


نشسته اند که باشند ريزه خوار علي

 

به پاش ريخت پيمبر تمام دنيا را


گذاشت در کف حيدر چو دست زهرا را
-------------------------------------------------------------------

 

مسعود اصلانی

 

 

 فضای شهرمدینه دوباره روحانی است

  نماز پنجره هایش چقدر عرفانی است

 

 مگر چه عید بزرگی رسیده که امشب

 در آسمان و فلک جشن نور افشانی است

 

 عجب شبی ! همه جا ریسه بسته جبرائیل

 عجب شبی ! همه ی کهکشان چراغانی است

 

 ولیمه می دهد امشب پیمبر رحمت

 چقدر سفره ی این بزم پهن و طولانی است !

 

 فرشته ها سرشان گرم رقص و...؛ میکائیل

 به فکر پخت و پز ِ سوروساتِ مهمانی است

 

درون سفره مِی ناب و ساغر آوردند

کلیم و خضر دلی از عزا در آوردند

 

ستاره ها همه بی تاب دیدن داماد

 گرفته اند حسودان کور دل غمباد

 

 وضو گرفته و با احترام باید گفت:

 -جناب حضرت داماد ، شاخه ی شمشاد-

 

 تمام آینه های مدینه غش کردند

 نگاه فاطمه تا در نگاه شان افتاد

 

 کلید باغ جنان را خدا مراسم عقد

 به این عروس سر ِ سفره زیر لفظی داد

 

 ترانه ی لب داوود خوش صدا این است:

 علی و فاطمه پیوندتان مبارک باد

 

خدا به حور و ملک گفت تا که دف بزنند

بس است گفتن تسبیح و ذکر، کف بزنند

---------------------------------------------------

وحید قاسمی

  رسیده ­اند صمیمانه مهر وماه به هم

                         دو چشم عاشقشان زل زده است- آه- به هم
                           چه شاکرند به درگاه عشق از اینکه
                            رسیده­اند به پیوندِ دل­بخواه، به هم

 

 

به عشق می­اندیشند با دو دیدة تر

به راه راست، به دوریِّ از گناه، به هم

به اینکه عهد ببندند و سخت، دل بدهند

برای بودن تا انتهای راه، به هم

چه مؤمنانه خدا را به شکر می­خوانند

دو تا کبوتر معصوم با نگاه به هم

شب است اما روشن­تر از سپیده صبح

بدل شده است چه زیبا شب و پگاه به هم

گشوده شد در فردوس و رهسپار شدند

دو قلب پاک بهشتی به حجله­گاه، به هم

--------------------------------------------------------------------

 

 

 

سودابه مهیجى